Selfies nemen bijbelse proporties aan

Mensen die voortdurend foto’s van zichzelf maken. Op vakantie in Portugal werd ik er op elke straathoek weer mee geconfronteerd. Ben ik de enige die zich hierover verbaast? Is het een generatieding? Gelukkig sta ik niet alleen. Ook Hendrik, de hoofdpersoon in De uitverkorene, slaat de verselfisering van de wereld met verbazing gade:

‘Terwijl Cas en Dorien gezeten op een grote steen vlak bij de ijscokar genieten van hun ijsje, observeert Hendrik een aantal meisjes die verderop hun hoofden dicht bij elkaar hebben gebracht en nu in koor ‘cheeeese’ roepen tegen de smartphone aan het uiteinde van de selfiestick. Gniffelend bekijken ze de foto. Kennelijk voldoet die niet aan hun verwachtingen, want het ritueel herhaalt zich. Een van de meisjes pakt vervolgens de telefoon en begint met haar duimen druk te typen. Hendrik weet wat ze aan het doen is. Over enkele seconden weet de wereld via Twitter, Facebook en Instagram waar de achterhoofden van de meisjes zojuist naar hebben gekeken: een tijger die luiert in de zon.
Wat een zelfverheerlijking, al die selfies! Het liefst had Hendrik de telefoon uit hun handen gerukt en de meisjes hardhandig omgedraaid, met hun gezichten naar de tralies. Kijk naar die tijger! Dit is een die-ren-tuin, hier kom je naar dieren kijken! Naar jezelf kijken doe je ’s ochtends in de badkamer!
De meisjes zijn niet de enige bezoekers die meer aandacht hebben voor zichzelf dan voor de dieren. De selfiemanie is overal en is ook doorgedrongen tot de wat oudere bezoekers. Het is niet de eerste keer dat Hendrik dit signaleert, wel dringt voor het eerst de ware betekenis van deze buitensporige zelfbewondering tot hem door. Het is de finale van het ik-tijdperk, waarin iedereen voortdurend alleen nog maar met zichzelf bezig is. Het individu is definitief op het hoogste podium gehesen, het ego staat vol in de spotlights, etaleert de opgeleukte versie voortdurend aan de wereld. Het is niet: kijk eens wat een mooie tijger, maar: kijk mij eens supergezellig in de dierentuin zijn. De vakantiefoto is gedegradeerd tot een zelfportret. De achtergrond wisselt weliswaar, maar het onderwerp is steeds hetzelfde: IK.
Wat een verwaandheid! Wat een hoogmoed! Wat een misplaatste trots! Hendrik weet dat hier weinig goeds van kan komen. Hoogmoed – superbia – is de grootste van de zeven hoofdzonden. Trots komt vóór de ondergang, en hoogmoed komt vóór de val, waarschuwt Spreuken 16:18 niet voor niets. De doorgeschoten zelfverheerlijking kan niets anders betekenen dan dat het einde der tijden nabij is en dat de wereld zich nu bevindt in ‘De ontaarding in de laatste dagen’, waarover Paulus profeteert in 2 Timotheüs 3: En weet dat in de laatste dagen zware tijden zullen aanbreken, want de mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf, hoogmoedig, verwaand.
Het lijdt geen twijfel dat Armageddon, de eindtijd die uitmondt in de wederkomst van Jezus Christus en het Laatste Oordeel, aanstaande is.’

Thriller #2 komt uit in mei

Op een dag wordt Lizy Lefevre, de dochter van een vermogende private investeerder, ontvoerd. Recherche-duo Bianca van Dijk en Joris Vischjager van politie Oost-Nederland worden op de zaak gezet. In eerste instantie blijft de toedracht een mysterie, maar dan worden niet lang na elkaar in een flat in Doetinchem en in een hotelkamer in Hengelo de verminkte lichamen van een man en een vrouw gevonden. De zaken lijken met elkaar in verband te staan.

Tweede deel (na De blindganger) van een trilogie met Bianca van Dijk en Joris Vischjager in de hoofdrol.

Verschijnt mei 2018 bij Karakter Uitgevers.

Prijzen, er valt zoveel meer mee te doen

Afgelopen januari leverde ik de laatste correcties in bij mijn uitgever, en in februari lag mijn debuutthriller De blindganger In de winkel. Supertrots was ik, maar ik temperde tegelijkertijd mijn verwachtingen. Elke maand verschijnt er een berg aan thrillers, en het valt niet mee om daarin op te vallen. Verreweg de meeste verdwijnen in het niets, slechts een enkeling heeft geluk. Tot mijn stomme verbazing werd ik genomineerd voor de Gouden Strop, zeg maar de Oscars van de Nederlandstalige thrillers. Ik had, volgens de jury, één van de twaalf beste thrillers van het afgelopen jaar geschreven. En dat als debutant. Ik kon mijn geluk niet op. Even later kwam ik ook nog op de longlist van de Hebban Thriller Debuutprijs. Zou het dan toch gaan gebeuren? Het viel niet mee om mijn verwachtingen te blijven temperen.

Enkele dagen na de bekendmaking van de longlist van de Gouden Strop toog ik vol verwachting naar de plaatselijke boekhandel en ging op zoek naar de tafel met de twaalf stapels en daarboven een bord met de tekst ‘De 12 beste thrillers van eigen bodem’, of: ‘Nog geen vakantieboek? Kies hier uit de 12 beste pageturners’. Ik vond die tafel niet. De twaalf boeken bleken nog gewoon onzichtbaar tussen alle andere thrillers te liggen, alsof er niets was gebeurd. Ook waren ze niet voorzien van een stickertje of iets dergelijks. Teleugesteld droop ik af. Een telefoontje naar mijn uitgever leerde dat de boekhandels hier nu eenmaal niks mee doen.
Helaas haalde De blindganger niet de shortlist van vijf boeken van de Gouden Strop. Toch kon ik het niet nalaten om daarna bij mijn vaste boekenzaak even te gaan kijken hoe mijn vijf concullega’s erbij lagen. Net als de afgelopen maanden, zag ik. Nog steeds geen aparte tafel, geen stickers, niks. De boekhandel was er toch om geld te verdienen met verkoop van boeken? Waarom deden ze dat dan niet?

Begin juni zou in een live-uitzending van RTL Late Night de bekendmaking van de winnaar plaatsvinden. Stiekem hoopte ik op een uitnodiging, ik had immers op de longlist gestaan. Of ze mee mocht, vroeg mijn vrouw. Maar de uitnodiging kwam niet. Noem me naïef, maar ik had ook verwacht dat tijdens de uitzending aandacht zou worden besteed aan alle twaalf boeken op de longlist. Maar ze werden niet vermeld, kwamen niet in beeld, helemaal niets. De vijf boeken op de shortlist werden wel even genoemd en getoond, maar de schrijvers kregen geen kans er iets over te vertellen. Ze mochten niet eens bij Umberto Tan aan tafel zitten. Tan stelde de winnaar één irrelevante vraag (waarom hij een ander pseudoniem had gekozen), de man antwoordde, mocht daarna heel kort vertellen waar het boek over ging, en dat was het. Marieke! En dan te bedenken dat de CPNB (Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, de initiator van de Gouden Strop) voor deze beschamende vertoning (veel?) geld op tafel had gelegd.

Heeft de winnaar iets gehad aan deze ‘Oscars’? Ik hoop het van harte voor hem. De overige deelnemers zijn er qua (verkoop)succes vrees ik weinig mee opgeschoten. Alleen hun ego is even gekieteld. En dat is zonde. Want er valt zoveel meer mee te doen.

Mooie recensie op Chicklit

‘Deze ‘noir-thriller’ speelt zich af in eigen land. De locatie ligt in het oosten van het land en dit is zeer waarheidsgetrouw. Dit maakt de thriller nog net een stapje spannender. De personages zijn mooi vormgegeven. Een goede, Nederlandse thriller die veel weg heeft van een Scandinavische thriller, alleen dan zonder de eindeloze besprekingen van situaties. Het boek leest vlot weg en houdt het lekker spannend.’

Lees verder

Interview op Lees.bol.com

De Nederlandse auteur Igor Znidarsic is journalist, bladenmaker en schrijver van fictie. Na het atheneum in Haarlem begon hij te schrijven, zowel fictie als non-fictie. De non-fictie vond al snel de weg naar tijdschriften als Panorama, HP/De Tijd, Playboy, De Groene Amsterdammer, NRC Handelsblad. De fictie werd geplaatst in een aantal literaire tijdschriften. Daarna schreef hij twee romans. Onlangs verscheen zijn thrillerdebuut De blindganger’ …

Lees verder

‘De blindganger’ Genomineerd voor de Hebban Debuutprijs 2017

Tweede nominatie voor De blindganger! De definitieve longlist voor de Hebban Debuutprijs 2017 in de categorie Beste Debuutthriller is bekend. De Hebban Debuutprijs is een aanmoedigingsprijs voor nieuw schrijftalent. Deze prijs onderscheidt zich van andere bekende debuutprijzen door de extra grote invloed van lezers en een zeer gevarieerd samengestelde jury. Dit zijn de 16 titels die door de uitgevers zijn aangemeld en waarover onze recensenten en leden van de Hebban Clubs van Tien zich de komende weken zullen buigen.

Lees verder

‘De blindganger’ genomineerd voor de Gouden Strop!

De jury van De Gouden Strop – onder leiding van Anniko van Santen – heeft op 4 april de longlist van 2017 bekendgemaakt. De lijst telt één debutant: de in Slovenië geboren journalist Igor Znidarsic. De Gouden Strop is de prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige spannende boek. De shortlist wordt op 22 mei bekendgemaakt. De winnaar wordt bekendgemaakt bij de start van de Spannende Boeken Weken.

Lees verder